Leeswijzer

Ik ben een vogel,
ik verhaal mijn weg door de lucht die jij ademt ~
zo kruisen onze paden elkaar constant

Op deze pagina vind je de mensen die me mijn verhaal helpen te vertellen. Ik begin met Mimi. Omdat zij aan de basis staat van dit werk. Het is een ode aan het leven, mijn leven ~ haar leven, en het is een ode aan de dood. En aan alles wat we als mens daar tussenin doen.

Filmbeelden, muziek, korte teksten, korte verhalen, drieluiken, dat is waar deze site uit bestaat. Ik creëer mijn eigen podium als het ware. Jij leest, je ziet, je hoort, je ervaart en je vindt… misschien… de flessenpost: de brieven die ik achterlaat in dit leven.

Wie mee wil varen: vaar mee.

Wie afscheid neemt: vaarwel.

Zo is het leven.

Ik stel je voor aan: 

 

Mimi Mimosa Flessenpostvanmika
Mimi Mimosa

Mimi. Het is een naam die mij ooit werd gegeven door mijn beste vriendin. Later stond zij voor mijn deur. (Niet mijn vriendin, maar Mimosa). Ik heb naar haar gekeken, misschien wel alsof ik een zojuist platgetrapte kikker zag. Ik houd net zoveel van die aanblik als van buitensporig dikke mensen. Toch bleef ze. Terwijl zij mijn zwakke punt kende. Mimi verdronk in de zee, tenminste dat denk ik, dat heeft ze me doen geloven. De eerste flessenpost kreeg ik van haar. Daarmee nam ze afscheid. Van mij? Of van haar bestaan? Dat weet ik nog altijd niet. Soms denk ik: misschien ben ik haar wel. Misschien ben ik wel de dikheid die ik mijn leven lang zo vrees.

Afbeelding HenkHenk

Tja, Henk… de Lucht die om hem heen hing, kan ik me (helaas) nog altijd voor de geest halen. Lang heb ik hem niet gekend, maar indruk maken, deed hij wel. Daarom komt hij in elk schrijfwerk weer terug. De pisgeur die hem vergezelde dito. Hij was een zwerver die geen zwerver meer wilde zijn. Of hem dat ooit gelukt is, weet ik niet. Waar ik ook ter wereld kom, daar is hij ook. Ik kan geen straathoek passeren zonder hem te zien.

Siem

Simen

Mijn dierbare oude vriend. Op het moment dat ik mijn verhalen online vertel, is hij 87 jaar en ben ik 37. Vijftig jaren verschil. Hij maakte een oorlog mee. Verloor zijn vrouw een paar jaar geleden. Vond een nieuwe liefde. Onze paden kruisten elkaar in Friesland. Hij woont in Alkmaar, de stad waar ik geboren ben ~ zie ~ zo raken verhalen vaak weer rond. In elkaars ogen vinden wij de vrijheid waarnaar we verlangen. Zijn witte haar raakt al een beetje de hemel. Hij is de dichter van mijn bestaan.

Teun Treurniet

Teun Treurniet

Teun Treurniet staat synoniem voor alle doktoren die ik in mijn korte leven reeds heb mogen ontmoeten. Dat varieert van huisarts tot neuroloog tot psychiater, waarvan (dat kan ik wel alvast verklappen misschien) laatstgenoemde in mijn leven het meest belangrijk is geweest.

Jan

Jan

Jan is mijn oom. Hij is al best lang dood en toch hoor ik zijn stem haast nog elke dag. Vooral als ik op de fiets zit. Hij deed ook alles op zijn zwarte herenfiets. Standaard droeg hij een hoed en hij dronk Heineken. Hij had een stem waarmee hij bromde, mooie zinnen, waardevolle zinnen die ik had willen opschrijven. Niet gedaan. Als er iemand in mijn leven is die heeft begrepen wie ik ben, dan is het Jan.

Mika's Houthakker

De houthakker

Hij was er ineens, op een dag. Zo lijkt het nog altijd tenminste. Vanaf dat moment was er een leven voor ~ en een leven na de houthakker. Wij delen veel herinneringen, in stilte. De meest memorabele momenten waren toch wel de avonden dat we samen aten ~ en ~ waarop hij dan kookte. Waarlijk onvoorstelbaar wat hij presteerde in die keuken. Nee, dan het werk met zijn bijl. Die bijl was onze gemene deler. Wat hij verborg in zijn slag waarmee hij het hout deed splijten…, daar ben ik nooit achtergekomen. Een onbegonnen zaak.

Adore

Adore

Ze leek in een andere wereld dan die van mij te wonen, toch liep ze naast me, sliep ze naast me, heb ik naar haar gekeken in de veronderstelling dat ze deel van mij was. Eigenlijk blijf ik dat geloven. Zij zei: “Maar eigenlijk zijn wij allemaal deel van elkaar.” Ik legde dat terzijde. Het deed niets af aan onze liefde. Die dwaalt nog altijd rond. Komt bij tijd en wijle terug. In een andere vorm. Maar ~ ze is er. Ontegenzeglijk.

Er is zo veel te vertellen.

Laat me mijn verhalen met je delen.

Op mijn manier.

Vanuit de zee breng ik mijn post aan land.