Teun Treurniet

Ik loop op straat

Voel mijn voet verdraaien

Een spast gelijk

Mijn pink verkrampt en

zet zich vast in de palm van mijn hand

Mijn hoofd schudt

Parkinson gelijk

Ik weet: niet lang hierna

val ik op de grond.

Mijn evenwicht was ik al kwijt

Nu spannen mijn spieren zich

om het te herstellen,

maar het tegenovergestelde

is wat ermee wordt bereikt.

Ik ben een spast.

En helder denkend kijk ik naar mijzelf.

Ik ben dit niet

Ik ~ ben ~ dit ~ niet

Is het enige wat mijn geest aan woorden baart.

About Mika Backer

Ik schrijf mijn brieven, stop ze in een fles, sluit die af ~ en laat ze achter. Op deze website post ik mijn verhalen, over mensen die ik ken of heb gekend. Zie het als een ode aan mijn vrienden, aan het leven, aan de dood. Alles wat je ziet ~ film, beelden, muziek, poëzie, proza en mijn brieven ~ leidt tot één verhaal. Uiteindelijk. Zelf ken ik het einde ervan ook nog niet.

Geef een reactie