Mimi?

Mimi Mimosa Flessenpostvanmika

Ik heb in haar armen gelegen. We waren altijd dicht bij elkaar, toch lag er nog een wereld tussen ons in die werd gemarkeerd door haar enorme boezem. Daar legde ik mijn hoofd op als zij haar bak walnotenijs leeg had en ik het sixpack tripels door mijn lijf voelde stromen. Het gouden goed maakte me slap en op zulke moment liet ik alles varen, kroop ik tegen haar aan, liet me door haar strelen.

“Mimi?”
“Mika.”

Zo begonnen onze gesprekken.
Daarna viel het stil.
Alsof we van elkaar wilden weten dat we er waren.
Een mooiere vriendschap heeft nooit bestaan.

“Kun je een evenwichtsorgaan eigenlijk kapot snuiven?”

Zij sprak vaak tegen me zonder woorden, maar als ik een directe vraag stelde kon zij niet anders dan die beantwoorden.

“Het heeft je gemaakt tot wie je nu bent.” (Ge, als gamba.)

Zij vond dat zo’n antwoord volstond. Het bracht mij terug in het verleden waarin ik dag en nacht leefde. Ik zag de sterren die ik had gezien zonder dat ze er toen waren. Boven Amersfoort hing niet zelden een dik wolkendek. Pas later hier in Friesland zou ik de ware donkerte van de nacht ontdekken. Pas in Friesland zou ik ontdekken dat de nacht mooi is.

Hier zou ik midden in een weiland op een bed van klei liggen, zilte ondergrond nabij een oude kustlijn. Ik zou omhoog kijken. Het ontelbare tellen terwijl scholeksters over mij heen vlogen en overwinningskreten slaakten.

“Mimi?”
“Mika.”

About Mika Backer

Ik schrijf mijn brieven, stop ze in een fles, sluit die af ~ en laat ze achter. Op deze website post ik mijn verhalen, over mensen die ik ken of heb gekend. Zie het als een ode aan mijn vrienden, aan het leven, aan de dood. Alles wat je ziet ~ film, beelden, muziek, poëzie, proza en mijn brieven ~ leidt tot één verhaal. Uiteindelijk. Zelf ken ik het einde ervan ook nog niet.

Geef een reactie