Flessenpost voor Teun Treurniet

(Je hoort: een deel van de brief aan Teun)

Teun Treurniet, lang heb je mij vergezeld in mijn leven. Je hebt me wijze adviezen gegeven. Soms wist je het ook niet. Vaak niet. Maar dat is menselijk. De hersenen ~ de geest ~ een grijs gebied. Ga er maar aanstaan. Ik ben je dankbaar voor de hulp die je geboden hebt. En nu is het klaar (is het klaar?) ~ het is in ieder geval tijd om afscheid van je te nemen. Ik heb je geschreven. Rolde het papier op. Stopte dat in een fles. Deed de kurk erop en smeet je in de zee. Aan de wadkant. Wie weet, graaft de fles zich in. Diep in het slik. Blijvend. Als herinnering aan de bagger van het verleden. De modder die mij gemaakt heeft tot wie ik nu ben. Want…

Was ik niet omgevallen,
dan had ik ook niet op kunnen staan.

About Mika Backer

Ik schrijf mijn brieven, stop ze in een fles, sluit die af ~ en laat ze achter. Op deze website post ik mijn verhalen, over mensen die ik ken of heb gekend. Zie het als een ode aan mijn vrienden, aan het leven, aan de dood. Alles wat je ziet ~ film, beelden, muziek, poëzie, proza en mijn brieven ~ leidt tot één verhaal. Uiteindelijk. Zelf ken ik het einde ervan ook nog niet.

Geef een reactie