Flessenpost gevonden

‘Ik zit op de bank met een glas rode wijn.
Er plonsen tranen in.
Normaal gesproken doe ik geen water bij de wijn, want zonde.
Maar voor nu is het goed.’

Een bericht van de vinder, die ik eigenlijk in dezen ‘ontvanger’ zou moeten noemen, want de flessenpost nam zij mee toen ik hem na een voordracht op een podium achterliet in Sneek. Lang heb ik daarover nagedacht, of ik dat wel zo zou moeten doen, want de flessenpost zou toch, net als de brief aan Mimi (volgens mij is die onderweg naar Denemarken, zo tussen de eilanden doorgestroomd de Noordzee in), door zilt water omgeven moeten worden?

Echter, bij mijn brief aan de meester van de vierde klas twijfelde ik daaraan. Want, wat als een kind deze post zou vinden? Dan zou (wederom) een moeder moeten uitleggen wat precies de betekenis is van wat er in deze brief staat. Ik zou haar daarmee in verlegenheid brengen, net zoals de meester mijn moeder ooit in verlegenheid heeft gebracht. Want, leg zoiets maar eens uit aan je eigen kind. Onmogelijk om daar een goed verhaal van te maken.

Ik liet mijn flessenpost dus achter op een plek waar hij zou worden meegenomen door iemand die van lezen houdt, ongeacht de inhoud, iemand die allang weet dat het leven in werkelijkheid niet is zoals je er als kind over droomde, toen alles nog groen en liefde was.

Lieve Marlies, ik dank je voor de mooie woorden die je mij schreef.
Wat bijzonder dat jij die fles meenam! Wij ontmoeten elkaar vast weer.
Een warme groet, tot gauw ~ Mika

About Mika Backer

Ik schrijf mijn brieven, stop ze in een fles, sluit die af ~ en laat ze achter. Op deze website post ik mijn verhalen, over mensen die ik ken of heb gekend. Zie het als een ode aan mijn vrienden, aan het leven, aan de dood. Alles wat je ziet ~ film, beelden, muziek, poëzie, proza en mijn brieven ~ leidt tot één verhaal. Uiteindelijk. Zelf ken ik het einde ervan ook nog niet.

Geef een reactie