Adore

Adore (Fotograaf: Lieke Romeijn)

En dat je dan terug zou komen en naar me zou kijken, in stilte.
Dat je zou zeggen dat je niet anders kon dan weggaan,
maar dat je het zo niet had bedoeld.
Weggaan is niet weggaan,
als je het niet zo had bedoeld.
Maar dat weet degene die achterbleef niet.
Immers.

Er gaat geen nacht voorbij waarin ik je niet zie. Er gaat geen dag voorbij waarin jouw stem niet voorbij zingt. Niet. Wel. Niet. Ik hoor je, ik hoor je toch. Je bent er. Niet. Wel. Niet. Blijf. Blijf toch altijd bestaan.

Jouw lijnenspel bepaalde mijn leven. Het duurde niet lang, maar lang genoeg om je nooit te vergeten. Adore. Ik adoreerde je, dat weet je. Ik volgde jouw lijnen met mijn vinger. Zacht over de blonde haartjes die je huid rijk was. Waarom die niet rood waren als de rest blijft een raadsel tot in lengte van dagen. Jij.

Jij was er misschien al niet meer toen je er nog was.

In jouw zwijgen heb ik antwoorden verstaan. Antwoorden die je nooit hebt uitgesproken noch heb je ze ontkend. Was het leven anders gegaan als ik niet de invuller was die ik ben? Voordat ze werkelijkheid zijn, maak ik verhalen namelijk al af.

Door jou vergat ik de witte leegte. Door jou kreeg ik een nieuw bestaan. Een bestaan dat kleur kreeg. Koperen sproeten en zilveren lijnen van de zon die jouw lichaam aftekende op het duin. Ik zie je. Ik zie je nog Adore. Daar waar jij zand op je wimpers had liggen en met een zekere naïviteit de wereld inkeek. Korrelig. Onscherp.

Die wereld is veranderd liefde.

Toen jij de bossen introk, misschien was dat het moment waarop er een verschuiving plaatsvond. Of was dat die avond waarop ik zei:
“Nee, een kind met jou. Dat kan ik niet.”
Je keek.
Je zweeg.
Je ogen werden zwart.
Je huid kleurde blauw.

Mijn leven met jou.

Vaak maak ik in gedachten dat verhaal nog af, dat mag je best weten.
En vergeet niet, lieve liefste, dat biseksualiteit een overschatte luxe is.
Het is alles behalve luxe, maar je was weg voor ik woorden vond om dat aan je te kunnen uitleggen. Nu.

Nu is het te laat.

About Mika Backer

Ik schrijf mijn brieven, stop ze in een fles, sluit die af ~ en laat ze achter. Op deze website post ik mijn verhalen, over mensen die ik ken of heb gekend. Zie het als een ode aan mijn vrienden, aan het leven, aan de dood. Alles wat je ziet ~ film, beelden, muziek, poëzie, proza en mijn brieven ~ leidt tot één verhaal. Uiteindelijk. Zelf ken ik het einde ervan ook nog niet.

Geef een reactie