Aan mijn volgers

Ik heb een beslissing genomen.
Vandaag. Al speelde ik al een tijdje met de gedachte…

Nog vijf flessen liggen klaar om gevuld te worden met een brief. Die brieven heb ik afgelopen week geschreven, op een plek waar ik uitkeek op Friese torens, ergens in de verre verte. Ik fietste dwars door een weiland om er te komen, in een stilte voor de storm. De kachel brandde. Een dichter sprak woorden, zoals alleen een dichter dat kan. Een man kwam hout brengen. Ik nam het dankbaar aan.

Waar ik, toen ik begon met mijn flessenpostproject, wekelijks op vrijdag mijn berichten plaatste, heb ik na een lange stilte besloten om alleen nog deze laatste vijf flessen weg te brengen, een voor een. Het verhaal dat daarbij hoort, post ik op mijn website. Film en gesproken tekst publiceer ik, zodra iemand de brief vindt.

Met de verhalen van flessenpost schreef ik toe naar een nieuw begin. Alleen: het nieuwe begin dient zich al aan, sterker: heeft mij al ingehaald. Ik zit er middenin. Het vraagt mijn aandacht. Mijn toewijding. Het vraagt vooral om: het aanwezig zijn ~ in het hier en nu. Zo zie je maar dat je leven niet te plannen is 😉 Mimi Mimosa zou het gezegd kunnen hebben:

Mika! Het leven komt naar je toe waar je bij staat.

Mijn dierbare vriend Simen heeft mij gebracht tot dit punt. Ik hoop daarom met heel mijn hart dat wij 27 april 2017, op Koningsdag, samen zullen zingen. Dat is een maand voordat ik 40 jaar word en twee maanden voordat hij 90 lentes telt. In die vijftig jaar verschil zit één grote overeenkomst: de vrijheid die wij in dit leven zoeken ~ en ervaren.

Mijn trouwe volgers weten deze site te vinden. Op de lijn (lees: Facebook) zal het dus voorlopig vrij stil blijven, tenzij iemand ergens een fles uit de branding vist. Op mijn beurt laat ik je weten wanneer ik de laatste fles in zee werp. Die laatste brief moet ik nog aan papier toevertrouwen. Dat zal een lang vel worden. En ik heb een vermoeden dat het me moeite zal kosten om juist die brief los te laten. Maar goed, wie dan leeft, wie dan zorgt.

Je leest het.
Te zijner tijd.
Liefs
Mika

About Mika Backer

Ik schrijf mijn brieven, stop ze in een fles, sluit die af ~ en laat ze achter. Op deze website post ik mijn verhalen, over mensen die ik ken of heb gekend. Zie het als een ode aan mijn vrienden, aan het leven, aan de dood. Alles wat je ziet ~ film, beelden, muziek, poëzie, proza en mijn brieven ~ leidt tot één verhaal. Uiteindelijk. Zelf ken ik het einde ervan ook nog niet.

2 Comments

  1. hilbrand

    Ik voelde het al een tijdje aankomen. Lijkt me weer een goeie ontwikkeling, Mika. Met veel interessante dingen op je pad as far as I can see!
    Liefs, Hilbrand

    • Lieve Hilbrand, dank je! Wat waardevol, jouw bericht. Ja… het stroomt. Zoals dat gaat, stroomt het leven altijd maar door.

Geef een reactie