De zee

Teun,

De dagen duren lang,

als je wandelt op een woeste zee.

De nachten zijn niet anders.

De golfslag houdt mij wakker.

Enkel met het licht aan

kan ik een constante diepe val in het niets vermijden

Er is een tijd geweest

dat ik mij hevig aangetrokken voelde

tot zeemannen die het zilte water trotseerden.

Met heet onderlijf

keek ik naar hun armen

en stelde mij voor dat die mij zouden dragen.

Nu verlang ik naar de zee noch naar een man.

Ik wens slechts stilte.

In mij.

En om mij heen.

Alles ~

maakt te veel lawaai.

Alles ~

beweegt

Teun,

snap jij het?

About Mika Backer

Ik schrijf mijn brieven, stop ze in een fles, sluit die af ~ en laat ze achter. Op deze website post ik mijn verhalen, over mensen die ik ken of heb gekend. Zie het als een ode aan mijn vrienden, aan het leven, aan de dood. Alles wat je ziet ~ film, beelden, muziek, poëzie, proza en mijn brieven ~ leidt tot één verhaal. Uiteindelijk. Zelf ken ik het einde ervan ook nog niet.

Geef een reactie